CIT

Przepisy podatku dochodowego zawierają ograniczenia odnośnie możliwości zaliczenia w koszty uzyskania przychodów niektórych wydatków związanych z samochodami osobowymi. Także możliwość zaliczenia w koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od takich samochodów została przez ustawodawcę mocno ograniczona.

Ustawy podatkowe określają, iż podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środka trwałego. Obowiązkiem podatnika jest amortyzowanie środków trwałych, których wartość w dniu oddania do używania przekroczyła kwotę 3 500 zł. Środki trwałe o wartości początkowej mniejszej niż 3 500 zł także mogą być amortyzowane, jeżeli taką decyzje podejmie sam podatnik lub zaliczone bezpośrednio w koszty podatkowe. Ustawa pozostawia to woli samego podatnika.

Ustawa precyzuje, które składniki majątku muszą być zaliczone w poczet środków trwałych, a w stosunku do których podatnikowi pozostawiono pewną swobodę w zakresie zaliczenia bądź nie w skład środków trwałych. Ustawodawca kieruje się w tym przypadku różnymi względami. Jednym z nich jest wartość początkowa zakupionego środka trwałego. Jeśli nie przekracza ona pewnej, w ustawie określonej kwoty podatnik nie musi zaliczać składnika w poczet środków trwałych. Drugim kryterium jest okres używania. Jednak w tym przypadku podatnik powinien pamiętać o negatywnych konsekwencjach związanych z zaliczeniem środka trwałego bezpośredni w koszty podatkowe.

W wielu przypadkach prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z wydatkami na składniki majątku, które w założeniu mają służyć przez dłuższy okres czasu przy prowadzeniu działalności. Ustawodawca podatkowy przewidział w ustawach podatkowych, które składniki majątku mogą podlegać amortyzacji i na jakich zasadach. Przewidział także pewne wyłączenia, tz że pewne składniki majątku, mimo iż zaliczone u przedsiębiorcy do środków trwałych nie będą podlegały amortyzacji, bez względu na okres ich używania i wartość po jakiej zostały zakupione.

Wydatki ponoszone przez przedsiębiorcę w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, spełniające warunki uznania ich za koszt uzyskania przychodu, zaliczane są najczęściej bezpośrednio w koszty okresu, w którym zostały poniesione. Ustawy podatkowe przewidują jednak pewne wyjątki. Wydatki pewnego rodzaju nie mogą być bezpośrednio zaliczone w koszty podatkowe, ale w sposób pośredni przez odpisy amortyzacyjne.

Pod pojęciem środków trwałych poddanych szybkiemu postępowi technicznemu rozumie się maszyny, urządzenia aparaturę, których zastosowane są układy mikroprocesorowe lub systemy komputerowe, spełniające założone funkcje dzięki wykorzystaniu nich najnowszych zdobyczy techniki, także pozostałą aparaturę naukowo-badawczą doświadczalno-produkcyjną. Dla urządzeń tych, zaliczonych podatnika do środków trwałych, ustawodawca przewidział możliwość dokonywania przyspieszonych odpisów amortyzacyjnych zastosowaniem współczynników podwyższających, także dokonania odpisu amortyzacyjnego wynoszącego 30% wartości środka pierwszym roku użytkowania.