Podatki

Przepisy podatku dochodowego zawierają ograniczenia odnośnie możliwości zaliczenia w koszty uzyskania przychodów niektórych wydatków związanych z samochodami osobowymi. Także możliwość zaliczenia w koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od takich samochodów została przez ustawodawcę mocno ograniczona.

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych wprowadziła obowiązek opodatkowania środków transportu. Ustawa określa kiedy powstaje i na kim ciąży obowiązek zapłaty podatku. Wysokość stawek podatku określa rada gminy w drodze uchwały rady. Rada może różnicować stawki podatku, jednak ich maksymalna wielkość nie może przekroczyć określonych w ustawie kwot.  Nie wszystkie środki będą także podlegać opodatkowaniu tym podatkiem. Ustawodawca precyzuje, które  środki transportu podlegają opodatkowaniu.

Nowym rozwiązaniem na gruncie podatku od towarów i usług, wprowadzonym przez ustawę o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. jest instytucja przedstawiciela podatkowego. Przepisy ustawy regulują obowiązek ustanowienia przedstawiciela podatkowego w określonych sytuacjach, ogólnie wskazują, kto może zostać przedstawicielem podatkowym oraz upoważniają Ministra Finansów do wydania szczegółowych rozporządzeń w tej kwestii.

Jednym z podstawowych praw podatnika VAT jest możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przepisy polskiej ustawy przewidują w niektórych przypadkach, że pomimo związku nabytych towarów (lub usług) z czynnościami opodatkowanymi podatnikowi nie przysługuje prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony. W omówionych w artykule przypadkach podatnik w zasadzie nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Realizując zasadę powszechności opodatkowania ustawodawca, wprowadzając niniejszą regulację, miał na celu uniknięcie sytuacji, w której niektórzy podatnicy najpierw dokonali nabycia towarów lub wytworzyli towary i w obu sytuacjach dokonali obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług dotyczących tych towarów, a następnie zaprzestali wykonywania czynności opodatkowanych VAT, tj. w konsekwencji odliczyli podatek naliczony niezwiązany ze sprzedażą opodatkowaną. Ustawodawca sprecyzował jaki podmiot, w jakim terminie jest zobowiązany do sporządzenia remanentu likwidacyjnego, a także określił moment powstania obowiązku podatkowego związanego z sporządzonym remanentem.

Opłata targowa, opłata administracyjna a także opłata miejscowa stanowią dochód budżetu gminy. Są one nakładane i pobierane przez władze samorządowe. Stawki podatku, mimo że ich graniczna wielkość została ustalona w ustawie, określane są także przez władze samorządowe. Więcej w artykule.

Zarówno podatek od nieruchomości jak i też podatek rolny są podatkami majątkowymi; wynikają z faktu posiadania nieruchomości z gospodarstwa rolnego niezależnie od tego czy obiekty te przynoszą jakiekolwiek przychody i czy te ewentualnie przychody podlegają opodatkowaniu. Ustawodawca przewidział wiele zwolnień od podatku. Także ustalenie stawki podatku ustawodawca przeniósł w kompetencje Rady Gminy, jednakże zastrzegając iż nie mogą one przekroczyć pewnej granicy. Więcej na ten temat w artykule.

Ustawy podatkowe określają, iż podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środka trwałego. Obowiązkiem podatnika jest amortyzowanie środków trwałych, których wartość w dniu oddania do używania przekroczyła kwotę 3 500 zł. Środki trwałe o wartości początkowej mniejszej niż 3 500 zł także mogą być amortyzowane, jeżeli taką decyzje podejmie sam podatnik lub zaliczone bezpośrednio w koszty podatkowe. Ustawa pozostawia to woli samego podatnika.

Ustawa precyzuje, które składniki majątku muszą być zaliczone w poczet środków trwałych, a w stosunku do których podatnikowi pozostawiono pewną swobodę w zakresie zaliczenia bądź nie w skład środków trwałych. Ustawodawca kieruje się w tym przypadku różnymi względami. Jednym z nich jest wartość początkowa zakupionego środka trwałego. Jeśli nie przekracza ona pewnej, w ustawie określonej kwoty podatnik nie musi zaliczać składnika w poczet środków trwałych. Drugim kryterium jest okres używania. Jednak w tym przypadku podatnik powinien pamiętać o negatywnych konsekwencjach związanych z zaliczeniem środka trwałego bezpośredni w koszty podatkowe.

W wielu przypadkach prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z wydatkami na składniki majątku, które w założeniu mają służyć przez dłuższy okres czasu przy prowadzeniu działalności. Ustawodawca podatkowy przewidział w ustawach podatkowych, które składniki majątku mogą podlegać amortyzacji i na jakich zasadach. Przewidział także pewne wyłączenia, tz że pewne składniki majątku, mimo iż zaliczone u przedsiębiorcy do środków trwałych nie będą podlegały amortyzacji, bez względu na okres ich używania i wartość po jakiej zostały zakupione.